Героин афганец Шали

А хуй с ними, с этими школотой-долбоебами! Я вот свою историю расскажу, как запал в наркотики и что с этого вышло. Так что, если ты тоже внюхал эту хуйню, то можешь взять с меня пример, братаны!

Началось все с того, что я попал в новую школу. Разница по сравнению с прошлой была ощутимая - тут было куда больше закладок, чем в моей старой дырке. И вообще, тут народ был заточенный на скучную рутину и популярность, а мне нужна была новая тема, чтобы не быть полной задницей.

И в один прекрасный день, гуляя по скверу, я наткнулся на винт - первитин, собственно. Эта хрень у меня уже раньше прокатывала, да и выглядела он как приличная штука. Вот я и решил, что это именно то, что мне нужно! И что же я делаю? Ну, конечно, бегу с этим винтом к своим новым "друзьям".

Зашел в компанию, народ уже гашиш покурил, планокиша-то есть состоявшийся курильщик марихуаны. Я такой, блеснув новым винтом, да так, чтобы все видели. Их глаза загорелись, поняли, что я приперся с чем-то хорошим. И тут-то я чувствую, что мою жизнь переворачивают на 180 градусов.

Пришлось подробно обо всем рассказывать, как я нашел этот кайфовый винт и как он меня от хреновой рутины спасает. Народ внимательно слушал и вник, ведь они все были внюханы в свою тему. И именно на этот момент я понял, что моя новая тема - наркотики.

Теперь я был знатоком не только первитина, но и других штук, которые можно внюхать. Например, вика - такой спокойный сорт закладок. А еще MDMA молли - это типа винт, но погладже, так скажем. Запасть в тему - еще хорошо, понимаешь, когда все свои и наркоманы, и ты не чувствуешь себя выборкой, когда тебя не осуждают. И вот вся жизнь крутилась вокруг моих закладок, мой мозг был пропитан этой хуетой.

Но, как говорится, каждый потерянный урок в школе приходится одной победе над системой. Во время одной из уроков, когда мне просто уже ссала на все эти таблицы и рисования, я решил выкурить гашиш в туалете. Ну, как говорится, себе дозволю. Вон, планокиша говорил, что это нормально, а кто же лучше знает? Зашел в туалет, заблокировался, и начал курить. Однако, вскоре я услышал стук в дверь и голос учителя:

- Что там за дым? Открывайте сразу!

Мои глаза округлились, я быстро спрятал гашиш и открыл дверь. Учитель сразу почувствовал запах и достал меня на свету. Вот так я и вылетел из школы, просто из-за пары граммов гашиша.

И что же стало со мной дальше? Конечно, я не остановился на этом и продолжил вставлять закладки всем подряд. Ведь пока мне курильщики марихуаны продавали гашиш и винт, я чувствовал, что я крут.

Но в какой-то момент я понял, что все это - хуйня и глупость. Что наркотики - это только видимость крутизны и панковства. На самом деле, я был просто проигравшим в жизни. Ну а школа? Да похуй на нее, на этих долбоебов-учителей! И если ты думаешь, что они помогут тебе вырваться из рутины и быть самым крутым, то забудь об этом.

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!